SZTUKA POPULARNA.

Pop art

Popular art, w skrócie pop-art jest to zespół zupełnie nowych zjawisk w sztuce i życiu, który rozpoczął się w Ameryce w latach 50. Artyści chcieli przedstawiać rzeczywistość w taki sposób, aby różniła się ona zasadniczo od tej widzianej na co dzień i tym samym miała większą wartość, dawała rozrywkę i dostarczała przeżyć duchowych.

Puszka niezgody.

Były to czasy tandety, brzydoty, nikomu niepotrzebnych przedmiotów. Przedmiotów jednak bardzo pożądanych, artykułów konsumpcyjnych, które docierały do kraju w niewyobrażalnych ilościach. Trzeba było zatem odzwierciedlić ten stan w zupełnie nowy sposób – za pomocą sztuki. I tak oto, najzwyklejsze przedmioty codziennego użytku mogły stać się dziełem sztuki. Były to tak zwane ready-mades, czyli przedmioty gotowe.

Do najbardziej znanych artystów tego przedziwnego okresu należał niewątpliwie Andy Warhol ze swoją puszką pomidorowej zupy Campbell’s. Jego cechą charakterystyczną było uwiecznianie na swoich pracach ikon pop-kultury, Elvisa, Marylin Monroe czy Taylor Swift. I tu znów, wszystko do siebie pasuje. Osoby ze świata show-biznesu, czyli tak zwanej kultury popularnej, świetnie nadają się jako obiekty do uwiecznienia na obrazie.  Jest to niewątpliwym przykładem pracy, należącej do prądu sztuki popularnej. Pewnie wszyscy oni sami tego chcieli. 😉

O Andym można by się rozpisywać w nieskończoność, był postacią tak barwną jak czasy, w których żył i jak jego obrazy. A zatem, jak mawiał sam Warhol:

“Jeśli chcesz wiedzieć o mnie wszystko, popatrz na powierzchnię moich obrazów, wszystko jest tam, nie ma nic więcej”.
“Podoba mi się, że w Ameryce najbogatsi konsumenci w zasadzie kupują te same rzeczy, co biedni. Siedzisz przed telewizorem i pijesz Coca Colę, i wiesz, że prezydent pije colę, Liz Taylor pije colę, i myślisz sobie, że ty też możesz pić colę.”

 

Świat jak z komiksu.

Kolejnym z przedstawicieli jest Roy Lichtenstein. On z kolei wyspecjalizował się w obrazach naśladujących popularne wówczas komiksy. Dziś obrazy Lichtenstein’a są bardzo popularne, jak sam nurt. Zdobią okładki zeszytów, kubki, ale i ściany, będąc umieszczane na plakatach, które dostać możemy praktycznie wszędzie, zwłaszcza w internecie. Nie wiem do końca, gdzie tkwi fenomen jego prac. Może kolorystyka jest tym “czymś”, a może właśnie ta prostota i niewidoczna na pierwszy rzut oka wyjątkowość.

 

Kolarze rzeczywistości.

Ostatnim, z artystów, o którym warto wspomnieć jest Peter Blake. Jest on chyba najbardziej specyficzny spośród reszty i nie jest Amerykaninem! Jest Brytyjczykiem i w dodatku żyje do dziś! Tworzy on kolarze oraz maluje farbami. W jego pracach także występują “gwiazdy”, np. The Beatles, dla których stworzył okładkę płyty.

Każdy z wymienionych artystów, znalazł własny niepowtarzalny sposób, choć mieszczący się w jednym nurcie, aby nadać szarej, nudnej rzeczywistości trochę koloru i szaleństwa. Wykorzystywali zwykłe rzeczy aby stworzyć coś niezwykłego.
Nurt pop-art otworzył nowy świat sztuki oraz zapoczątkował wiele nowych zjawisk, jak happening, asamblaż czy environment.

 

Jeśli interesujesz się sztuką lub po porstu chcesz poczytać o niej więcej, to zapraszam Cię do innego mojego wpisu o NIERZECZYWISTEJ RZECZYWISTOŚCI.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *